به چشم هاي روشن و زلال چشم هاي تو

كجا هواي شرجي و جنوب لحظه هاي من

                            كجا طراوت تو و شمال چشم هاي تو

خواب ديده ام شبي كه به سكوي عاشقي

 
                          فقط نصيب من شده مدال چشم هاي تو

عالـم از ناله عشـــاق مبـادا خالـــي
                                           كه خوش آهنگ و فرح بخش هوايي دارد

 
پير دردي كش ما گر چه ندارد زر و زور
                                           خوش عطا بخش و خطا پوش خدايي دارد

 
از عدالت نبود دور گرش پرسد حال
                                          پادشاهي كه به همسايه گدايي دارد

 
اشك خونين بنمودم به طبيبان گفتند
                                          درد عشقست و جگر سوز دوايي دارد

 
ستم از غمزه مياموز كه در مكتب عشق 
                                           هر عمل اجري و هر كرده جزايي دارد

 
نغز گفت آن بت ترسا بچه باده پرست
                                          شادي روي كسي خور كه صفايي دارد

 
خسروا حافظ درگاه نشين فاتحه خواند
                                            وز زبان تـو تمنـاي دعــــــــــايي دارد

                                
                                كه از هجر رخ تو غمگسارم

كو باد صبايي كه سلامم برساند ؟

اي مرغ سحر،كن گذري جانب دلدار

گو گفته گرمي ز زبانم بستاند

از بهر وصالش همه شب ديده به راهم

تا آن كه خداوند به كنارم بنشاند

دارم غم دلدار،كه گويم غم خود را

شايد كه به جان آيد و جانم بستاند

گر زنده به جسمم به تمناي وصالم

ای آنکه بجز تو هوایی بسرم نیست

کسی در نظرم نیست                             

جز یاد عزیزت

کسی همسفرم نیست

مرا یار دگر نیست

عطر تو و احساس تو را کسی نفهمید

دلت از همه رنجید

من مثل تو از دست همه رنج کشیدم

جز غصه ندیدم

ای تو همدم                          

ای تو همدل

عاشقم من

عاشق تو

ای تو تنها خوب دنیا

با تو دارم گفتنی ها

ای وفادار، نازنین یار

ای نشسته بر دلت خار

عاشقم من

عاشق تو

با تو دارم گفتنی ها